De eerste helft (“klassiek” en uitgebreid).

Direct na het beginsignaal bleek Stefan al erg gedreven. Na zeven passes in samenspel met Nicole en Milou bracht hij de stand in de eerste seconden door een prachtige uitwijkbal op halve afstand op 1-0. Tot dan een 100% schotpercentage ;-) Onze tegenstander echter, overtrof ons op dat gebied. Na vijf passes was het vanuit stand(!) meteen raak door de dame  van Tessa: 1-1. De toon was daarmee wel meteen gezet. "Welke uitslag zal ons ten deel vallen?", dacht ik nog zeer optimistisch, want hoewel we met KCC/Hijbeko A1 in de Antilopen statistieken op diverse mooie plekken staan vermeld, kan er natuurlijk nog een record bij......

Onze tegenstander uit Pijnacker, die door middel van een leuk filmpje op YouTube duidelijk maakt, dat het dit zaalseizoen een bijzondere missie heeft, zal dat niet zonder aanleiding hebben gedaan. Zeker een geduchte tegenstander en bij de start van het zaalseizoen enige weken terechte koploper. In het filmpje zijn fragmenten te zien van de juniorenfinale van de Haagse Korfbaldagen tussen beide ploegen (wie bij KCC/Hijbeko heeft daar toestemming voor verstrekt?), waarbij KCC/Hijbeko A1 de  wedstrijd driekwart van de tijd heeft gecontroleerd, maar het laatste kwartier niet meer kon belopen. In dat kwartier sloeg de uiteindelijke toernooiwinnaar slim toe. De beker kwam meer dan terecht in handen van de Pijnackers. De zeer inspannende wedstrijd van onze A1 tegen Fortuna A1 die dag ervóór, zat nog te veel in de benen. Ook al wil het kopje dan nog wel, het lichaam kan gewoonweg niet meer. Het tekent deze A1-groep dat het ondanks deze verklaring direct na de wedstrijd zwaar teleurgesteld was. Mijn opmerking “We laten in de competitie wel zien wie de sterkste is”, snijdt op dat moment dan ook geen hout, natuurlijk.

Onze uitwedstrijd tegen deze opponent bleek dus na die bewuste finale de eerste confrontatie. In een kolkende sporthal, waarbij het thuispubliek goed van zich liet spreken, ervoeren we opnieuw het gevoel van die finale. Dat we die wedstrijd wonnen, kwam door het goede spel, ons doorzettingsvermogen, de opoffering voor elkaar en onze retrospectieve gedachten naar die bewuste finaledag. Voorafgaand aan de thuiswedstrijd hebben we beide wedstrijden nog even de revue laten passeren in de hoop, dat we het goede gevoel minstens zouden evenaren. De mooi in beeld gebrachte missie van onze concurrent zouden wij graag willen vervullen namelijk. Het staat toch al op beeld en dan is het een kwestie van de namen verwisselen….. Ennuh, we moesten ook niet vergeten, dat we aan de aftrap van onze eerste van de vier finalewedstrijden stonden.

Terug naar de wedstrijd: hoog tempo en hoge scorefrequentie dus.

Na de wisseling ook nu een snelle score door het tweede aanvalsvak. Mooi combinerend en door middel van tien keer passen scoorde Christian na een doorbraak van Kaïn door aangeven van Cathy van schuin achter de korf de 2-1. Dit vak is in topvorm de laatste weken en manifesteert zich steeds meer als het vak, dat het korfbal speelt zoals ik dat graag zie: zeer afwisselend in hoog tempo met goede passing, schotzuiver en uiterst kansgericht.

Ook na dit doelpunt was het aan de andere kant opnieuw snel raak. Door een waargenomen overtreding onder de korf kon de tegenstander de 2-2 verwezenlijken. Ruim anderhalve minuut waren we in de wedstrijd! Onze eerste aanval was daarna niet meer zo gelukkig en na balverlies confronteerden we onszelf met de eerste en enige achterstand in de wedstrijd. Kain hield z’n tegenstander even niet en de gevaarlijke Pijnackerse aanvoerder kon met een mooie actie zichzelf vrijmaken voor een schot schuin voor de korf van halve afstand: 2-3. Onze eerste aanval voerde daarna enkele klungelige aanvallen uit met onnodig balverlies en verkeerde schotmomenten om vervolgens toch via een door Milou veroorzaakte strafworp langszij te komen. Stefan was koelbloedig en verzilverde de 3-3.  Door direct een goede interventie van Nicole in de verdediging kwam de tweede aanval dus snel in actie. Het zij nogmaals gezegd, dat dit vak in vorm is, een genot om naar te kijken en het kwam opnieuw door het typische A1-spelletje razendsnel op 4-3. In een prachtige dubbel over de heren, na zelf de rebound van Christian verzorgd te hebben, zag Kaïn opnieuw een doorbraakkans en op aangeven van Cathy kon hij de kans zelf nemen en het doelpunt op zijn naam laten zetten.

Na enkele onbenutte aanvallen en goed verdedigen van onze zijde, leek het voorspelde uit te komen. De dagen in de voorbereiding zei ik nog dat Kaïn in deze wedstrijd het verschil kon maken. Niet alleen door zijn stijgende vorm en zelfvertrouwen, maar ook doordat we vermoedden tegen wie hij zou spelen. Hard werken en slim spelen, zouden de doorslag geven. Na wat schotpogingen van Christian was het Kaïn, die na een afstandschot van Tessa, de reboundbal had en een vrije bal veroorzaakte. Christian miste helaas, maar Kaïn stond geklemd onder de korf èn in goede positie om de bal éénhandig erin te tikken: 5-3. De eerste aanval had vervolgens een periode nodig om de spelbalans te vinden. Het spel was namelijk te eenzijdig en voorspelbaar. Structuur geven was daarom nodig en Wilrik dirigeerde het vak naar een ander niveau. In de elfde minuut was het uiteindelijk Milou die een geanalyseerde situatie alert benutte en daardoor van onder de korf voor de 6-3 zorgde. De 6-4 was opnieuw voor  Kaïns opponent met een afstandschot uit stand. Toen raakten beide ploegen een tijdje in een impasse. De door mij zojuist geroemde tweede aanvalsvak kreeg namelijk zo veel kansen op de 7-4, maar keek bij de afrondingen in de ogen van de Pech-engel.

De volgende tien minuten in staccato: terwijl de verdediging het lang goed dicht hield, miste Cathy een omdraaibal, had de door Tessa zelf gecreëerde korte kans naast de korf geen positief resultaat, misten haar diverse afstandschoten lengte, eindigde de doorbraak van Christian op Cathy in een halve sprongshot-achtige-doorloopbal, belandde een piroutte-pass van Christian buiten de lijnen, bracht een time-out even bezinning, waarna Kaïn zich vergiste in een pass naar binnen, het vervolgens met een zijschot trachtte te vergoeden, het schot van Christian in de volgende aanval lengte miste, Tessa daarna met een prachtige omdraaibal te kort kwam, Christian’s doelpunt op halve afstand waarbij hij door een magistrale actie vrijkwam onterecht werd afgekeurd, de doorloop van Kaïn dit keer geen doel trof om tot slot te constateren, dat na tien minuten de Geluksgodin dit keer ons goed gezind was en Christian vanaf de linkerzijlijn op eerst indirect aangeven van Tessa en vervolgens door Cathy vanuit de korfzone de 7-4 binnen knalde.

Complimenten dus aan de verdediging. De afstandschot tegen Milou vond ik een logische als je zo lang hebt verdedigd. Misschien wat vermoeid door het lange verdedigen brouwde deze aanval opnieuw niet zo veel bijzonders. Genoeg mogelijkheden, maar weinig effectief. Een afstandschot tegen Kaïn en een doorloopbal tegen Christian bracht de tegenstander langszij: 7-7. Jammer, dat je door het onvolledig functioneren van één aanvalsvak niet het gat van vier doelpunten kan slaan. Via een afstandschot van Kaïn dacht ik weer op twee te komen, maar daar dat de dame van Milou van afstand in een dame-dame situatie anders over: 8-8. Met nog zeven minuten te gaan voor de rust was er niet echt veel nieuws te melden. Met een vrije bal bracht Stefan de stand op 9-8 en een afstandschot tegen Kaïn bracht de balans weer, 9-9. Gelukkig had Christian er even genoeg van en benutte hij een zelf gecreëerde strafworp en een door Cathy (omdraaibal) veroorzaakte vrije bal: 11-9 de rust in.

Duidelijk voor ons was, dat het eerste aanvalsvak meer moest scoren. Gericht op dat vak gingen we dan ook de bespreking in, Wilrik met de overige zeven spelers en ikzelf apart met de aanvoerder. Enerzijds in overleg en vooral samen de oplossingen bedenkend voor het vak, anderzijds in alle rust op het zelfvertrouwen en inzicht inpratend.

Na de rust kenden we bij 11-11 de laatste gelijke stand en liepen we via Christian, Kaïn en tweemaal Stefan uit naar 15-11. Helaas kwamen onze dames er qua scoren niet meer aan te pas. Bij 18-12 was een veilige marge bereikt, waardoor we niet meer in gevaar zouden komen. De Pijnackers kenden nog een korte opleving waardoor 19-15 nog op het scorebord verscheen, maar de controle kwam terug waardoor het vrij snel op 22-15 kwam. De einduitslag van 23-16 gaf de juiste verhouding weer. Eindigde de uitwedstrijd in een zwaar bevochten en geflatteerde 21-26 (wij kenden een korte en zeer krachtige eindspurt gelukkig), deze wedstrijd was er één van goede controle. Eén onrustig vak, maar zeer goed verdedigend en het andere vak, dat de taken goed uitvoerde, de spits in grote vorm is en waarin één persoon boven zichzelf uitsteeg. Nog wel werk aan de winkel dus!

De eerstvolgende loodzware klus is de thuiswedstrijd tegen SKF A1, die met TOP A1 nog volop strijdt tegen degradatie! Volgende week om 15.20 uur in de Schenkelhal kunnen we alle support opnieuw heel goed gebruiken. Dus als je wat tijd kunt vinden in je agenda, kom dan gerust de A1 aanmoedigen J.

Dank aan de reserves Bianca, Lisette, Nik en Stephan Vriesde, het voltallige camerateam (Mark, Eric en Gerbert), de jury (Jan, Christa en Sander) en de muziekman Roy.

KCC/Hijbeko A1 dankt ook het publiek die in groten getale is opgekomen en de wedstrijd een goede sfeer heeft bezorgd!