Opnieuw een kadootje van de weergoden afgelopen zaterdag: blauwe lucht, zon en heerlijk warm. Tot nu toe gedeit de A1 op bijzondere wijze met dit weer, dus ook dit keer dachten we vooraf hiermee ons voordeel te doen als schotvaardige ploeg.
Zoals ik eerder schreef zit het venijn 'm voor de A1 in de staart. Drie opeenvolgende moeilijke wedstrijden zouden de mannen van de jongens scheiden. De eerste tegen Avanti A1 gaf blijk van een wonderlijk verloop, want we verwachtten meer weerstand. De tweede tegen Dalto A2 afgelopen zaterdag werd met veel vertrouwen tegemoet gezien en dat werd óók wonderlijk, omdat de weerstand nu onverwacht groot en goed bleek. 

Ons spel gaf opnieuw een verfrissend, fraai en dynamisch beeld. Opnieuw voor onze eerste aanval een grote kans bij de opening en weer niet benut. De daaropvolgende aanval meteen door een afstandschot door de tegenstander 0-1. Het werd nog gekker, want ook de tweede aanval kende voldoende kansen, die niet werden afgerond en dus dezelfde heer die voor de tweede keer rustig aanlegde: 0-2. Het wordt een bekend beeld voor ons. Desondanks, zelfverzekerd als we waren zeiden we aan de kant tegen elkaar: "Dit is de enige keer dat ze vóór staan....."  Gelukkig werd deze grootspraak bewaarheid, want via een snelle 2-2 bracht vooral onze eerste aanval ons op een comfortabele 9-4 voorsprong. De rust zagen we tegemoet met 9-6, mager doch voldoende. Eén klein, niet onbelangrijk, smetje: meerdere malen stak het "A1 zeik-symptoom" de kop op: de scheids had het weer een paar keer gedaan......alsof je dàt in de hand hebt! We zeggen het steeds: A1-spelers (lees: Heren) focus je op de zaken, waarop je wèl invloed hebt (het korfbalspel bijvoorbeeld.....) en verspil geen energie aan dat wat je toch niet kan veranderen, zoals het op- en ondergaan van de zon. Je dupeert er je zelf mee, het vak, het team en in sommige gevallen schaad je het imago van je club! Echt niet meer doen dus.

De tweede helft was wat gezapiger. Evenveel kansen bij minder goals, gaf de opponent de kans om terug te komen, hoewel we die op redelijke afstand hielden met gemiddeld vier goals verschil. Gecontroleerd behielden we de voorprong en uiteindelijk werd de tweede helft gedeeld afgesloten: 7-7 met als eindresultaat 16-13.

Kortom, er is niets mis met ons spel, want het was goed, degelijk en gepast. We voeren zeer gedisciplineerd onze taken uit en blijven heel veel kansen creëren. Het enige verschil is dat het rendement op de kansen lager ligt. Dat is begrijpelijk als je beseft dat je de keren hiervóór minder weerstand ondervond en de scherpte daar niet uit kon halen. De boog kan namelijk niet altijd optimaal gespannen zijn. We zoeken de uitdaging in het ontwikkelen van ons spel en soms gaat dat -zeker tegen sterke tegenstanders- ten kosten van de score of de scherpte. Dat hoort bij de ontwikkeling van dit prachtige team!

Aanstaande zaterdag bij GKV de derde en laatste van The Master Triple. Als we tegen die ploeg nu eens wèl voor de score gaan, ik ben benieuwd. Kunnen we daarna de balans opmaken van de eerste helft veld en weten wie de mannen en wie de jongetjes zijn..... In ieder geval zijn we nu al, zoals een collega-trainer mij sms-te, Herbstmeister :-)

Dank aan de A2 en A3 voor het invallen en reserve staan, aan Wigle Schippers die weer het veld betrad met zijn camera en voor de nodige support vanaf de kant.
Bianca: heel veel sterkte toegewenst met je herstel de komende maanden!

Statistiek: Christian(7),Wouter(4),Thomas(2),Evelien,Milou,Nicole(1)

Logo Korfbal League klein

Korfbalcompetitie

KCC/SO natural 1 speelt uit op zaterdag 27 oktober 2018 tegen Mid-Fryslan/Jansma Burdaard 1 om 15:30 uur.

KCCWebshopvierkant

Zoeken

Social media

Follow KCCkorfbal on Twitter

Livestream

Partners

algemeen

Advertenties