Het is zaterdagochtend 11.00 uur. Door het raam kijk ik de tuin in. Zonnetje aan de blauwe hemel en de warmte ervan voel ik door de ruit heen. De centimeters dikke sneeuwlaag die ik zie weerhoud mij ervan mijn zwembroek aan te doen. De temperatuur van -8 graden op de buitenthermometer doet mij zelfs overwegen een lange onderbroek aan te doen. Om 12.45 moet er verzameld worden. Iedereen is er en om 13.00 uur vertrekken we met 4 volgeladen auto's. Het weer is nog steeds prachtig. Inmiddels -5 buiten en ruim +20 in de auto. Zonnetje op de ruit, schone droge wegen, wat wil je nog meer. Over de Moerdijkbrug rechtsaf wordt het nog mooier. We genieten van de betoverd witte sneeuwvlakten die we voorbij razen. Tot aan Middelburg hebben we geen oponthoud. Even in Middelburg wat extra straatjes gepakt totdat we bij een grote schuur aankomen. Het blijkt de sporthal te zijn. Het thuishonk van Swift, de tegenstander van vandaag. Bij binnenkomst in de kantine voel je je meteen thuis. Je waant je in een Volendamse kroeg. Kerstverlichting, kerstversiering, rieten zonnewering veel hout en veel (losse) bedrading langs het plafond. Het open haardvuur ontbreekt er nog aan maar dat zal niet mogen van de brandweer. De chauffeurs een kopje koffie en de kids kunnen nog even inschieten in de rust van de voorgaande wedstrijd. Om 15.10 uur verzamelen de supporters zich ter hoogte van de middenlijn, bovenin op de tribune met een heerlijk steuntje in de rug. Pa Heleen, Pa Milou, Pa Nik, Pa Emiel en o-Pa zijn vandaag de supporters. Vijf minuten later fluit de scheidsrechter in.

De 1e aanval is vandaag een beetje een fantasie-opstelling. Met invallers Lilly en Chris voor Heleen en Mark moeten zij een beetje improviseren. Nik speelt ook nog met een gekwetste duim die strak ingetaped is. Het begin gaat gelijk op. Lilly, Bianca en Tessa zorgen steeds voor de gelijkmaker zodat er na 13 minuten een 3-3 stand op het bord staat. Dan gaat het mis, alhoewel het daarvoor ook al niet zo best ging. Maar toen konden we nog bijblijven. Nu loopt de tegenstander van ons weg en met nog 5 minuten op de klok staat het 6-3 in het voordeel van Swift. Het gemor op de tribune is inmiddels ook begonnen. Pa Emiel, Pa Nik en o-Pa hebben natuurlijk weer het e.e.a. aan te merken op de scheidsrechter. Maar ook het vertoonde spel stemt de heren niet tot vreugde. Zelfs Pa Milou laat zich zo nu en dan kritisch uit. Gelukkig maakt Nik voor rust nog 6-4 en omdat Stefan met zijn vele fantastiche balonderscheppingen persoonlijk voorkomt dat de tegenstander nog verder uit kan lopen is er nog hoop op een goede afloop.

De 2e helft zal het uit moeten wijzen. Nik start nu zonder tape. Het vak met Emiel, Stefan, Bianca en Milou staat in de aanval. Emiel krijgt al snel een kans onder de korf die, naar onze mening, foutief wordt onderbroken. De scheids fluit niet maar de wegstuitende bal wordt door Emiel weer opgepakt en meteen omhoog gegooid. Met een mooie boog verdwijnt de bal in de korf. Dit is het juiste signaal voor de ploeg. Iedereen gelooft er weer in. Ook de supporters. Pa Emiel en Pa Nik menen coach Anton, die er vandaag alleen voorstaat, te moeten ondersteunen. Met gerichte aanwijzingen trachten zij de ploeg te motiveren. En onder leiding van Emiel en een herboren Nik staat het opeens 7-10 in het voordeel van KCC. Terwijl pa Heleen en o-Pa dolenthousiast zijn worden Pa Milou en Pa Emiel ineens opvallend stil bij deze stand. Ze hebben beiden een uitslag voorspeld. Volgens Pa Milou zou het 9-12 worden en voor Pa Emiel was 8-10 de meest logische uitslag. Pa Emiel valt als eerste af. Lilly laat met haar 2e afstandstandtreffer de 7-11 aantekenen. Voor Pa Milou wordt het nog spannend want Swift komt nog terug tot 9-11. Verder gaat het niet en is er uiteindelijk geen winnaar.

Alhoewel. We waren natuurlijk allemaal winnaar. Maar vooral coach Anton met zijn ploeg verdienen alle eer. De ploeg toonde vooral de 2e helft veel inzet en mentaliteit. Ook de invallers Lilly en Chris, die veel steun- en afvangwerk verrichtten kunnen terugzien op een puike invalbeurt. Hierbij wil ik tevens de reserves bedanken voor hun support. Onderweg naar de kantine wordt de einduitslag van Nieuwerkerk doorgegeven. Nieuwerkerk heeft verloren van Fortuna. Tijd voor nog een kopje koffie. Pa Heleen is nog steeds verrast door de kentering in de wedstrijd. Hij zit nog zichtbaar na te genieten. Nog even aan de coach gevraagd wat hij de spelers in de rust had meegegeven. Het antwoord is even simpel als doeltreffend. "De 7-4 voorkomen en de aansluittreffer maken". En verdedigend veel druk geven. En zo geschiedde. Na een half uurtje vertrekken we. Nog voor we in de auto stappen wordt de uitslag van die andere concurrent, PKC, doorgebeld. Ook PKC heeft de punten moeten inleveren. Dat betekent "HERFSTKAMPIOEN". Onze dag kan niet meer stuk. Alhoewel we nog wel de 130 kilometer naar Capelle moeten afleggen. Maar zelfs als het 300 kilometer was geweest of een sneeuwstorm. Niets kon ons vandaag nog deren. Na een zeer voorspoedige reis zijn we om 18.15 op punt van bestemming. De thermometer geeft nog steeds aan: -5 buiten en + 20 binnen. Het kan vriezen, het kan dooien. Ook gedurende een wedstrijd. Rest mij nog een ieder hele fijne kerstdagen en een gelukkig maar vooral gezond 2010 toe te wensen.

Tot volgend jaar
Jan

Logo Korfbal League klein

Korfbalcompetitie

KCC/SO natural 1 speelt thuis op zaterdag 20 oktober 2018 tegen Groen Geel 1 om 16:00 uur.

KCCWebshopvierkant

Zoeken

Social media

Follow KCCkorfbal on Twitter

Livestream

Partners

algemeen

Advertenties