De afgelopen twee weken stonden in het teken van het verder ontwikkelen van ons spelconcept, de social coaching en het herwinnen van het spelplezier. Lopende het seizoen komen wij met ons allen langzaamaan tot een beeld dat steeds duidelijker wordt: in de topsport draait het om details , de individuele verantwoordelijkheid, een goede taakuitvoering en de complete wedstrijdfocus. Is dit alles goed verzorgd of ligt het op een passend (HK) niveau, dan pas kun je het verschil echt gaan maken.

Clubs die altijd high potentials-junioren leveren, zoals Dalto, PKC, DOS"46 en Fortuna, zijn ware opleidingsinstituten en zijn onderdelen van topclubs. Al jarenlang staan hun juniorenploegen op een hoog niveau, omdat de doorstroom aan goed opgeleide spelers continue is. KCC/Hijbeko zit middenin de ontwikkeling naar een topclub, de ambitie die inmiddels reeds hardop is geuit. Topteams als de B1, C1 en D1 hebben zich al een aantal jaren als zodanig gemanifesteerd, de A1 blijft daar nog steeds wat achter. Een kwestie van tijd.....

Want bekijk de feiten eens. De B1 ontwikkelt zich onder bezielende leiding van Ed van der Steen tot een fenomeen. Vorig jaar al een topteam, maar dit jaar lijkt het onverslaanbaar. Bepaalde en bepalende spelers passen we zo in de A1 in!
De A2 is nog wat onregelmatig in haar prestaties door een ruim aantal blessures en spelers die bij de A1 moesten opdraven en dat moeiteloos deden! Niettemin hebben Yvonne Zaal en Jan van der Steen een enorm potentieel aan uitstekende spelers tot hun beschikking, dat in staat moet zijn zich te handhaven in de voor een reserveteam hoogste klasse en af en toe voor een stunt kan zorgen, zo bleek bijna afgelopen weekend tegen Deetos A1. De A2 op twee basisdames(geblesseerd) en een basisheer(A1) na compleet, nam in de wedstrijd steeds het initiatief en een ruime voorsprong! Helaas, kon de A2 het niveau niet houden. Een kwestie van tijd.....

En dan de A1. Enorm veel sambal in het team, die voor positieve dingen zorgt, maar net zo goed voor wat bijna onhandelbare. Het is precies zoals de effecten van sambal zijn: "Eerst heb je er vreselijk last van, later wen je er aan, weet je zelfs niet beter en ga je het zelfs lekker vinden", sprak -uit eigen ervaring- deze Indo boud ;-)
"Wij doen niet aan Scorebord-beleid", zei ik onlangs tegen m'n staf. Natuurlijk is winst en winnen belangriijk in deze fase, zeker gelet op onze doelstellingen. Veel belangrijker is de manier waaróp de score tot stand komt. En daar merken wij een ontwikkeling die we het beste metaforisch doch clichématig kunnen uitdrukken: "Eén stap terug en twee grote stappen vooruit". Dat is wel elke keer per saldo één ruime stap vooruit. Vanaf de derde veldwedstrijd zijn wij dit traject ingegaan en wij merken dat er ontwikkeling is, gelukkig. Het team beschikt over een enorm leervermogen, heb ik vreugdevol enkele weken geleden mogen constateren.

De wedstrijd van twee weken geleden tegen Oost-Arnhem A1 bleek er één die er al wat meer uitzag als een teamprestatie. De gezamenlijkheid en eengezindheid van spelen kwam er toen al beter uit. De wedstrijden tegen DSC A1 en Dalto A1 die weken ervóór gaven al een positief beeld weer qua werklust en strijd vooral. Alles gecombineerd resulteerde in een constante wedstrijd tegen Oost-Arnhem A1. Natuurlijk geeft een 5-0 voorsprong je vleugels, maar als je het verdere verloop schouwt dan zie je ook 17-6 (rust), 24-7 en 32-9 staan. Controle over de westrijd en doorgaan in de teamprestatie. De winst (35-12) was verdiend en de wijze waarop bewonderenswaardig. Gelukkig konden we nog een heel vak A2 bedanken voor hun reserve- en invalbeurten de afgelopen weken door ze bij een stand van 30-9 voor het 2e aanvalsvak te wisselen (dus Bianca, Lisette, Nik en Rens: bedankt tot nu toe!). Niet meer dan logisch vind ik.

Afgelopen zaterdag troffen wij Avanti A1 in het hol van de leeuw, de zeer fraaie en jonge sporthal in Pijnacker. Tijdens de finale van de Haagse Korfbaldagen moesten wij nog de eer aan dit team laten, dat uiteraard erop gebrand zou zijn deze prestatie te herhalen, zeker in een thuiswedstrijd. Want hun fanatieke en sterk aanmoedigende publiek hebben wij toen in De Eibershal ook leren kennen. Een niet onbelangrijke en te onderschatten factor in de euforie en het opportunisme van het eigen team. Ook daar krijg je vleugels van! Dit keer echter konden wij onze eigen supporters toch ook af en toe er bovenuit horen! De werklust en de strijdvaardigheid die ons team toonde tegen Fortuna A1, DSC A1 en Dalto A1 zou elke wedstrijd aan de dag worden gelegd. Dat spraken wij namelijk met elkaar af.

Het kwam er ook afgelopen zaterdag goed uit. Zichtbaar zeer nerveus nog in de kleedkamer, werd na het eerste fluitsignaal alle schroom en nervositeit afgeworpen in wat een waar arena-duel zou zijn. Als gladiatoren bestreden de spelers elkaar, een fysiek en mentaal harde wedstrijd zou het worden. Beide ploegen gaven nooit op. Een mooie 0-2 sierde het scorebord vrij snel, waarbij wij aan de kant opgelucht zeiden, dat we dit verschil graag wilden vasthouden. Dat lukte redelijk, want via 1-3 kwam de regenstander echter nog twee keer langszij, bij de 3-3 en de 12-12 vlak voor rust. Daarna gingen wij -dacht ik- met 12-13 rusten.

In de pauze gewezen op de rust in het koppie die we moesten behouden én de simpelheid van spelen. Alleen op die manier zouden we de controle over de wedstrijd houden. Met name het eerste aanvalsvak stokte in de eerste helft soms, waardoor we het verschil van vier of meer niet konden maken. Dit vak liet zich toch iets te veel leiden door de interne- en omgevingsfactoren. In de geweldige ambiance en de hectiek van de tweede helft, waarin onze ploeg zo verschrikkelijk hard werkte (complimenten!), leek de beloning dichtbij. Vanaf 15-17, via 15-18 maakten wij de in mijn ogen beslissende 15-19. Dat vlak daarna ook nog de 15-20 viel, was een meevaller. De versnelling was eindelijk gelukt. De opponent wist aangespoord door het geweldige publiek nog tot een dreigende 19-20 terug te komen, maar ons team leek dat niet zo te deren. Bijna klinisch, zelfs slim, en ogenschijnlijk niet onder de indruk van de oorverdovende kakafonie aan geluiden, besliste de A1 de wedstrijd in eigen voordeel tot 21-26. Opnieuw genoten van de sfeer en de wedstrijd staken we dus voor de derde keer dit zaalseizoen twee punten in de pocket. Een lekker gevoel, met name gelet op de ontwikkeling van het team. Wéér een grote stap vooruit gemaakt door een heerlijke en echte wedstrijd te spelen. Geef me er nog meer! Een kwestie van tijd.....

Logo Korfbal League klein

Korfbalcompetitie

Eerstvolgende wedstrijd KCC/SO natural 1 nog onbekend.

KCCWebshopvierkant

Zoeken

Sponsorclub

Social media

Follow KCCkorfbal on Twitter

Livestream

Partners

algemeen

Advertenties